در دهه ۱۹۵۰، لودویک یان به دلیل یک یادداشت از نظر سیاسی نادرست که برای دوست‌دخترش فرستاده بود، توسط هم‌کلاسی‌هایش از حزب کمونیست و دانشگاه اخراج شد. پانزده سال بعد، او تلاش می‌کند تا با اغوا کردن هلنا، همسر یکی از متهم‌کنندگانش، انتقام خود را بگیرد.

دو موسیقی‌دان تحصیل‌کرده و دوست دوران کودکی، که یکی نوازنده موفق ویولنسل در پراگ است و دیگری نوازنده ویولنی که با نواختن در مراسم‌های ترحیم شهرستانی امرار معاش می‌کند، در آستانه یک کنسرت سمفونیک در شهری کوچک دوباره به هم می‌پیوندند.

در این فیلم، تلویزیون‌ها سرشار از زندگی هستند. اگر شخصی در تلویزیون ظاهر شود (مثلاً به این دلیل که در خیابان از او فیلم‌برداری شده)، همزادی در داخل دستگاه پیدا می‌کند. این همزاد برای بقا به انرژی شخصیت واقعی نیاز دارد. هر بار که انسان واقعی تلویزیون تماشا می‌کند، همزادش انرژی حیاتی او را می‌مکد. به این ترتیب یک سری مرگ‌های مرموز رخ می‌دهد؛ افراد زیادی مقابل تلویزیون‌هایشان می‌میرند و کسی علت را نمی‌داند. اولدا، شخصیت اصلی، یکی از افرادی است که روز به روز ضعیف‌تر می‌شود. او در آستانه مرگ است تا اینکه فیسارک، یک درمانگر طبیعی، ظاهر می‌شود و به اولدا می‌آموزد که چگونه در برابر این نیروی جادویی مقاومت کرده و با آن مبارزه کند.

در چکسلواکی کمونیستی پس از جنگ جهانی دوم، چندین شخصیت که بورژوا تلقی می‌شوند، برای بازپروری به کار در یک انبار ضایعات محکوم می‌شوند. در میان آن‌ها مرد جوانی حضور دارد که دلباخته یکی از زنان زندانی شده است.

دو اپیزود مرتبط به هم. جوانان برای دو ارکستر محلی که در آستانه رقابت در سطح ملی هستند مشکلاتی ایجاد می‌کنند و در یک مسابقه استعداد‌یابی، دختر جوانی دچار ترس از صحنه می‌شود، در حالی که دختر دیگری برای شرکت در مسابقه به رئیس خود دروغ می‌گوید.